Salmon and Moshi

วันนี้เป็น Survival Camp Day 2 ทุกอย่างลงตัวแล้ว โดยเด็กๆ ที่คาร์พูลด้วยกันมีดังนี้ บ้านเมกา โดยพ่ออู๋ อาสามารับบ้านเราที่หน้าถนนเทพารักษ์ในตอนเช้า เปรมมี่ กับปั้น จะมีพ่อป๊อปพามาส่ง และกลับกับบ้านเราตอนเย็น ตอนเลิก พ่ออู๋พาม่อนและโม กับเปรมมี่กับปั้นมาส่งบ้านเรา และหม่าม๊าพาเปรมมี่กับปั้น ไปส่งบ้านที่วินด์มิลล์ บางนา วันนี้มีการเรียนศึกษาทางหนีต่างๆ ในอาคาร โดยให้เขียนแปลนด้วย และมีการฝึกไต่เชือกลงจากที่สูง และยังมีการใช้เครื่อง EAD กับการทำ CPR – Cardiopulmonary resuscitation เช้านี้โมชิหม่ำแซนด์วิชที่บ้าน พร้อมนมสด ส่วนม่อนไม่หม่ำเช่นเคย พวกเราเตรียมตัวพร้อม เผื่อพ่ออู๋จะมาเช้า และทุกอย่างเรียบร้อยก่อน 7.30 น. เป็นเวลาที่พ่ออู๋เดินทางมาถึงหน้าบ้านเรา และเราก็ไปรอที่ออฟฟิศ เพื่อรถพ่ออู๋มาถึง เราก็ขึ้นรถกันเลย ส่วนเปรมมี่กับปั้นก็มากับพ่อป๊อมเช่นเคย ม่อนบอกว่า บ้านนี้มาถึงเป็นกลุ่มแรก และเราเป็นกลุ่มที่สอง ได้ฝึกกันทุกคน ม่อนแรงดี CPR ได้เป็นอย่างดี ตอนเลิกวันนี้ พ่ออู๋พาทุกคนกลับมาส่งที่บ้านเรา และหม่าม๊าเตรียมตัวไว้แล้ว รับเปรมมี่กับปั้นไปส่งบ้าน ม่อนและโมเหนื่อยวันนี้ เพราะเป็นบทเรียนนอกอาคาร และในอาคารที่ต้องใช้แรงเยอะ กลับมาบ้าน ก็อาบน้ำ หม่ำขนม และนอนเล่นกัน พอตอนเย็น หม่าม๊าก็อุ่นหมูตุ๋นมาให้หม่ำ เที่ยวนี้หม่ำหมดหม้อเลย

ป่าป๊าตื่นตั้งแต่เช้าเหมือนเดิม ทำโน่นนี่เรียบร้อยก็ไปปลุกม่อนโม และหม่าม๊า โมชิตื่นก่อนใคร รีบไปอาบน้ำแต่งตัวมาเรียบร้อย ตามด้วยม่อน เช้านี้ไม่ได้ทำอาหารอะไร แต่ตั้งใจซื้อกินบนรถ พอได้เวลาก็ออกเดินทาง และแวะปั๊มน้ำมัน ซื้อไก่เจ้าอร่อยมาเป็นข้าวกล่อง และเดินทางต่อทันที โมชิจำไก่ร้านนี้ที่ปั๊มได้ ก็เลยหม่ำบนรถเลย และเราก็ไปถึงแคมป์ก่อนเวลาเล็กน้อย ไปถึงก็เจอบ้านแบมแบม (แม่เก่ง) กันคนอื่นๆ มากันพร้อม บางคนก็มาสายบ้าง แต่เรามาก่อนเวลา ซึ่งเป็นการดี ลงชื่อและรับเสื้อ ในไลน์กรุ๊ป มีชื่อเด็กๆ ทุกคน และขนาดเสื้อเรียบร้อยแล้ว ครูเป็นม่อนก็ตกใจว่าตัวโตจริงๆ พอรู้ว่าอายุแค่ 15 เองยิ่งร้องตกใจใหญ่ เข้าไปรอในห้องอบรมห้องแรก หลังจากเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้ว ก็เข้าไปรอด้านใน และรอเด็กคนอื่น ให้มาพร้อมๆ กัน มี เปรมมี่ ปั้น ต้นกล้า บันบัน แบมแบม เมกา ซูชิ มังกร ฯลฯ รวมแล้ว 14 คน บรรดาพ่อแม่ก็จับกลุ่มคุยกันอยู่ร่วมชั่วโมง จนครูบอกให้กลับไปก่อน เพราะจะใช้พื้นที่ ทุกคนก็กลับไปก่อน ปล่อยให้เด็กๆ ทำร่วมเรียนกันตามสะดวก ครูทยอยส่งรูปมาให้ดูในไลน์กรุ๊ป นั่งเรียนในห้อง สอนผูกเชือก ทุกคนตั้งใจเรียนกัน ฝึกผูกและทดสอบความแข็.แรง มีที่ให้ลองเยอะแยะ สนุกกันใหญ่ ได้ความรู้ด้วย ตอนกลับ พ่ออู๋ พ่อของน้องเมกา อาสาพามาส่ง ทั้งม่อนและโม และยังรับเปรมมี่กับปั้นกลับมาบ้านเราด้วย เพราะเรารับปากจะพาเปรมมี่กับปั้นไปส่งบ้าน แต่พ่ออู๋เสนอคาร์พูลพามาส่ง พอทุกคนเรียนเสร็จบ่ายสามโมง ม่อนก็โทร.มาบอก และอีกประมาณครึ่งชั่วโมงก็มาถึงบ้านเรา หม่าม๊าเตรียมรถรอไว้แล้ว ที่จะพาเปรมมี่ปั้นไปส่งที่บ้าน ม่อนโมเล่าให้ฟัง ครูสอนเยอะมาก เล่าเรื่องประสบการณ์อันตรายต่างๆ…

Read More Read More

วันอาทิตย์ เป็นวันตัดผม เพราะดูแล้ววันนี้จะลงตัวที่สุด เนื่องจากวันจันทร์ถึงพุธ จะไปเข้าแคมป์ Survival น่าจะไม่มีเวลา และพฤหัสน่าจะไปเยี่ยมอาม่ารำเพย กับศุกร์เป็นวันก่อนเดินทางแล้ว เช้านี้ตื่นกันไม่สายนัก ป่าป๊าปลุกให้ตื่นและได้เตรียมน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ไว้แล้ว ทั้งสองคนหม่ำกันเสร็จก็ล้างหน้าแปรงฟัน และป่าป๊าก็พาไปตัดผมเลย มีคิวดังนี้ ตัดผม เอารองเท้าม่อนที่ไปเย็บไว้ อากาศร้อนมากวันนี้ ไม่มีเมฆเลย ป่าป๊าพาสองหนุ่มนั่งรถวีโก้ออกไป หม่าม๊าเตรียมอาหารที่บ้าน เป็นเมนูชาบู ต่อจากเมนูย่างเนยเมื่อวันก่อน ป่าป๊าเตรียมรูปทรงผมไว้แล้วที่ตัดเมื่อคราวก่อนที่สิงคโปร์ ม่อนบอกว่าเป็นต้นแบบในการตัดผมได้ ตัดสั้นแบบนี้โอเค ร้านตัดผมเช้านี้ไม่ค่อยมีคน เราไปถึงก็ได้โต๊ะตัดเลย คนตัดผมเป็นผู้หญิงทั้งม่อนและโม และตัดพร้อมๆ กันเลย ป่าป๊าโชว์รูปให้ดูว่าอยากจะตัดตอนนี้ ทรงผมม่อน ทรงผมโมชิ ป่าป๊าแวะรับรองเท้านักเรียนม่อน ที่ซักเสร็จแล้ว และเอาไปให้ร้านที่ตลาดหนามแดงเย็บซ้ำเพื่อความแข็งแรงเรียบร้อย แล้วเดินทางกลับบ้าน ทั้งสองหนุ่มอาบน้ำสระผมเสร็จเรียบร้อย ก็เป็นเวลาของเมนูหม่าม๊า ชาบูไร้เทียมทานนั่นเอง ตั้งโต๊ะหม่ำกันที่บ้านเหมือนเดิม อร่อยสุดๆ ในบ้านเราเอง ม่อนโมหม่ำกันท้องแตกเลย ทำเองที่บ้านอร่อยมากจริงๆ ทั้งสองคนหม่ำกันเยอะมาก ป่าป๊าหม่าม๊าก็หม่ำกันอร่อยไปเลย พอตกค่ำ ยังมีเมนูต่ออีก เพราะน้ำซุปเข้มข้นมาก หม่าม๊าเอาข้าวสวยมาใส่ และใส่เครื่องไปอีกเล็กน้อย พร้อมกับไข่ไก่ หม่ำกันเป็นข้าวต้มเครื่องต่อกันอีก ก่อนจะพักผ่อน และอาบน้ำนอนกันสำหรับวันนี้

วันนี้มีโปรแกรมไปเยี่ยมอากงถาวร ที่องค์รักษ์ โดยหม่าม๊าได้ไลน์ไปบอกป้าติ๋มตั้งแต่เช้า ว่าจะไปเยี่ยม และหม่าม๊าเตรียมทุเรียนใส่กล่องไว้อย่างดี เพื่อเอาไปให้อากง ม่อนและโมตื่นตามที่หม่าม๊าปลุก และอาบน้ำแต่งตัวเตรียมตัวไปเยี่ยมอากง เช้านี้ไม่หม่ำอะไร เพราะวางแผนจะไปหม่ำระหว่าทาง ป่าป๊าเลือกร้านต้นไทรที่อยู่ถนนรังสิตนครนายก เมื่อทุกอย่างพร้อมเราก็ออกเดินทาง และไปที่ร้านต้นไทย ม่อนเลือกก๋วยจั๊บ และข้าวหมูแดงหมูกรอบ โมชิก็บอกว่าเอาเหมือนกัน ก๋วยจั๊บม่อน ก๋วยจั๊บโม หมูแดงหมูกรอบ กว่าจะไปถึงบ้านอากงก็ประมาณ บ่ายสองโมงกว่าแล้ว อากงเห็นหลานก็ดีใจ หม่าม๊าเอาทุเรียนให้หม่ำ อากงบอกว่า เลิกหม่ำทุเรียนมาหลายปีแล้ว เพราะหมอบอกว่า ทำให้คลอเรสเตอรอลสูง ป่าป๊าก็เอาให้หม่ำอยู่ดี บอกว่าหมำ่นิดหน่อยได้ไม่เป็นไร เก็บเข้าตู้เย็นไว้ หม่ำสัปดาห์ละ 1 เม็ด หรือนานกว่านั้นก็ได้ ให้เก็บตู้เย็นไว้ อากงสบายดี มีความสุข ทุกๆวันตอนเช้า และตอนเย็น จะไปเดินเล่นในสวน โดยเดินด้านทิศตะวันออก จากด้านหน้าไปมุมด้านหลัง ระยะทางประมาณ 1.5 กม. รวมแล้วอากงเดินเช้า 3 กม. เย็น 3 กม.ทุกๆ วัน วันนี้ฝนตกนิดหน่อยๆ พร่ำๆ อากงก็ชวนไปเดิน ถามว่าเดินไหวไหม ป่าป๊ากับหม่าม๊าไปก่อน และอากาศดีมาก หม่าม๊าเลยให้มาเรียนสองหนุ่มไปเดินด้วย สองหนุ่มก็มาแต่โดยดี ระยะทาง 1.5 กม. บรรยากาศดีมาก เดินไปบนทาง ริมบ่อปลา ฝนตกนิดหน่อยทุกคนกางร่มเดิน เดินไปคุยไปเรื่อยๆ อากงสอนหลายอย่าง เล่าให้ฟังถึงบ่อปลา การให้อาหาร และจับปลา เราเดินกันไปจนถึงท้ายสวน และเดินกลับ ระยะทาง 3 กม. พอดี  พอกลับถึงบ้านก็เหนื่อยกันนิดหน่อย เหงื่อซึมๆ…

Read More Read More