Salmon and Moshi

โมชิอาการดีขึ้น และพักผ่อนอยู่บ้าน สองคนหม่ำอาหารที่ซื้อจากสวนทุเรียน

ป่าป๊าหม่าม๊าเดินทางไปเที่ยวตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ไปเที่ยว สุราษฯ และได้คุยกับสองหนุ่มนิดๆ หน่อย วันนี้โมชิเป็นหวัด ก็เลยกินยา และหม่าม๊าจัดให้กินยาลดน้ำมูกตัวใหม่ และโมชิก็อาการดีขึ้น สองหนุ่มอยู่บ้าน และออกไปซื้ออาหารกินที่สวนทุเรียน

ทั้งสองคนไปเรียนตามปกติ และโมชิก็กลับบ้านเลทมากๆ เหมือนเดิม ทำงานที่ห้องสมุดเหมือนเดิม

เช้านี้เป็นอีกวันหนึ่ง ที่ม่อนและโม ไป รร. ด้วยกัน ป่าป๊าส่องตั้งแต่เช้า เห็นม่อนเป่าผมอยู่ และโมชินอนอยู่บนเตียง ก็เลยถามม่อน ม่อนตอบว่า โมชิเสร็จก่อนแล้ว และนอนท่าแปลกๆ บนเตียงเท่านั้นเอง ไม่มีอะไร และไป รร. ด้วยกัน บ่ายแก่ๆ ม่อนกลับบ้านก่อน และโมชิยังอยู่ รร. น่าจะเหมือนเดิมคือไปอยู่ที่ห้องสมุด และหาอะไรกินที่ รร. แล้วค่อยกลับบ้านค่ำๆ เช่นเคย

ม่อนบอกว่า วันนี้เป็นวันแรก ที่ม่อนและโม ไป รร. พร้อมกัน ในรอบนานเลยแหละ เพราะพอโมชิเรียนที่นี่ ก็เวลาไม่ตรงกัน แล้วม่อนก็ไปฝึกงานที่เวียดนาม วันนี้เลยไปด้วยกัน ม่อนก็ดีใจ พรุ่งนี้ก็เหมือนกัน ตอนบ่ายม่อนกลับมาก่อน โมชิกลับเลทกว่า และโมชิซื้ออาหารกลับมากินด้วย มากินที่บ้านล่วงหน้า ตอนค่ำๆ ป่าป๊าโทร.ไปคุยกับโมชิ และหม่าม๊าก็คุยด้วย บอกว่าโมชิเงียบกริบเลย แต่จริงๆ โมชิคิดถึง ก็ไม่อยากคิดถึงเยอะ ม่อนคุยกับป่าป๊าและล้อโมชิด้วยว่าตัวเหม็นตอนไป รร.พร้อมกันเพราะไม่อาบน้ำตอนเช้า ฮาๆๆ

ม่อนไป รร. วันนี้ เวลา 10.00 น. รายงานให้ป่าป๊าหม่าม๊าตั้งแต่เมื่อวาน และโมชิมีเรียนแต่วันนี้ไม่ต้องไป ก็เลยอยู่บ้าน ม่อนเลยมี agenda ให้โมชิทำ พับผ้าเก็บโน่นๆ นี่ๆ ตอนบ่ายโมชิออกไป Nex หม่ำอาหาร ได้ออกไปก็ดีไม่ต้องอยู่แต่บ้าน ม่อนไปเรียนและกลับเย็นๆ สบายๆ

วันนี้สองหนุ่ม นอนกันสุดๆ บ่ายโมงกว่าเลยกว่าจะตื่น และโมชิออกไปกดเงินสด เพราะต้องการใช้ และไม่เคยกดจากบัตร ATM ของ DBS แต่ก็กดได้แล้ว ลองรหัสประจำก็ได้เลย ม่อนก็ออกมาหม่ำข้าวเหมือนกัน และหม่่าม๊าคุยกับม่อนเรื่อง YouTrip เพราะหาทางค้นหาว่า รหัส ATM คืออะไร เนื่องจากอาจจะต้องเอาไปกดที่ญี่ปุ่น เผื่อเอาไว้

วันนี้เป็นวันเดินทางกลับสิงคโปร์ ทุกคนตื่นกันตอนประมาณ 6 โมง โดยป่าป๊าตื่นก่อน และเตรียมตัวก่อน ชงกาแฟ เตรียมขนมปังให้เรียบร้อยก่อน แล้วหม่าม๊าตื่นลงมา ทำอาหารเช้า สำหรับสองหนุ่ม ซึ่งเป็น ข้าวที่หุงเมื่อคื่น ปลาแซลม่อน และไข่ดาวคนละสองฟอง ยังมีขนมปังและขนมต่างๆ ครบถ้วย สองหนุ่มตื่นและจัดการตัวเองเรียบร้อย ทำให้เดินทางได้เร็ว และเราออกเดินทางไปสนามบิน ตามเวลา และประมาณ 8 โมงนิดๆ ก็ถึงแล้ว วันนี้คนเยอะมากๆ แต่เราเช็คอินด้วยเครื่อง มีเจ้าหน้าที่ช่วยทำให้ง่ายขึ้น และทุกอย่างเรียบร้อย ตอนเช้าป่าป๊าพิมพ์ Birth Cert เพิ่มให้โมชิ เผื่อเอาไว้ หม่าม๊าเอารถไปจอดที่ลานจอด และใช้เวลานานมาก ป่าป๊าเลยให้สองหนุ่มเข้าไปก่อน โมชิน้ำตาไหลเพราะคิดถึงตามเคย ม่อนตาแดงๆ  บ๊ายบายกันที่สนามิบน เมื่อคืนก็คุยกันว่าจะเดินทางอย่างไร จริงๆ ม่อนก็บอกว่านั่งรถเมล์กลับจากสนามบินได้ แต่เนื่องจากของเยอะ ป่าป๊าหม่าม๊าเลยให้นั่งแท๊กซี่ และวันนี้สองคนเลยขึ้นแท๊กซี่กลับ ราคา 37 ดอลล์ แนะ แต่ก็ไม่เป็นไร ดีกว่ารถเมล์ ของมันเยอะ วันนี้เฉินได้ให้ช่างแอร์มาซ่อมแล้ว และแอร์เย็นดี ยังเหลือตู้เสื้อผ้า ที่สภาพแย่ๆ แต่ก็ได้คุยกับเขาแล้ว รอดูว่าจะเป็นอย่างไร หม่าม๊าดูในกล้อง สองหนุ่มก็เล่นกับเหมือนเดิม น่ารักกันจริงๆ

พรุ่งนี้จะเดินทางกลับแล้ว และวันนี้วุ่นวายเรื่องไปตัดผม ซึ่งโมชิตัดผมสำเร็จ เพราะไปตัดร้านหนามแดง แต่ก็ไม่ค่อยสวยนัก ตัดไม่ได้ดังใจหน่อย ส่วนม่อนไม่ตัดดีกว่า และทะเลาะกับหม่าม๊าด้วย กลางวันหม่ำอาหารของหม่าม๊า เป็นสเต็กไข่ดาว ตอนค่ำๆ ไปตี PKB กัน เว้นแต่ม่อนไม่ได้ไป

วันนี้ออกไปนอกบ้าน ไปหม่ำที่ Grill & Ground ของโอ้กับจู่ แต่ออกไปประมาณเที่ยงครึ่ง และต้องรอคิวเพราะคนเยอะ กว่าจะหม่ำกันเสร็จ ก็บ่ายสามกว่าแล้ว เราจะไปซีคอนต่อเพื่อตัดผม แต่ระหว่างทาง ไ้ด้โทร.ไปเช็ค ร้านบอกว่า ต้องรอคิวอีกทุ่มนึง เราเลยเปลี่ยน และไปโลตัสศรีนครินทร์แทน แต่ร้านที่นั่นก็ไม่มีช่างซอย วันนี้พอดีไม่มา ก็เลยซื้อของโลตัส และกลับบ้าน ป่าป๊าพักผ่อนนิดนึง เพราะจะไปตี pkb กับโมชิ ส่วนหม่าม๊าพาม่อนไปที่ร้านหมอ รักษาสิว คราวนี้ทำเลเซอร์ และจัดยาให้แบบจัดเต็มเลย ถึงสามเดือน ราคา 11665 บาทเลย ป่าป๊ากับโมชิตี PKB โดยหม่าม๊ากับม่อนมาส่ง และไปหาหมอใบหน้า แล้วพอเสร็จก็กลับมารับ