วันอาทิตย์ เด็กๆ ตื่นสายกันเล็กน้อย ไม่ได้หม่ำอาหารเช้า หม่ำเที่ยงเลย เป็นอาหารที่กินได้ อาหารผู้ใหญ่แล้ว น่าจะได้ข้อลงตัว ส่วนตอนเย็นก็น่าจะเป็นอาหารผู้ใหญ่เหมือนคนอื่นๆ แล้ว เด็กๆ เล่นกันอยู่กับห้อง ไม่ได้ไปไหน ลงมาเล่นข้างล่างนิดหน่อย ตอนบ่ายวันนี้ อังเคิล เดินมาดูประตู แล้วมาบอกว่า การปิดประตูต้องปิดโดยกดให้ล๊อกลงไป ซึ่งทำให้ม่อนหงุดหงิด แต่ก็ไม่ได้ทำหน้าโมโหอะไร แค่ปล่อยผ่านไป
วันนี้มีเรื่องวุ่นๆ เกี่ยวกับอาหาร กลางวัน อังเคิลเขียนมา ว่าจะกินอาหารไหม เพราะเห็นทิ้งอาหาร ม่อนตอบว่า จะกินเหมือนปกติ อังเคิลเลยบอกว่า ให้คุยกับเมด เพราะเขาอยูข้างนอก เมดเดินเข้ามา ม่อนพยายามคุยว่าจะกินอาหารเหมือนคนอื่่นๆ ก็คุยไม่รู้เรื่อง เลยได้ อาหารเป็นมาม่า ไข่และไก่ ตอนมาตอนเย็น ไม่มีอาการกิน ก็เลยไปตามเมด ก้ได้มาม่ามาอีก สรุป ไม่ได้เตรียมอาหารให้่อน พูดถึงโยดา สรุปได้ความว่า อารพีเล่าให้ฟัง โยดาเขียนไปบอกว่า ต่อจากนี้ไป (วันอังคารที่ผ่านมา) จะไม่เอาอาหารเย็น สำหรับวันธรรมดา แต่เสาร์อาทิตย์เหมือนเดิม เรื่องทั้งหมดน่าจะเกิดจาก อังเคิลสังเกตเห็นว่า เด็กๆ ซื้ออาหารมากิน และไม่ได้กินอาหารที่ทำวางไว้ให้ เลยตัดสินใจ บอกว่า จะไม่ทำให้แล้ว ถ้าจะกินให้บอกล่วงหน้า แต่หม่าม๊าให้โมชิไปบอกอานตี้ ว่าต่อไปนี้จะกินอาหารผู้ใหญ่ และกินทุกวันตามปกติ และสอนให้เด็กๆ อย่างน้อยก็เอาจานอาหารมา กินไม่หมดไม่เป็นไร เรื่องราวก็น่าจะเรียบร้อยแบบนี้
วันศุกร์ วันสุดท้ายของเทอม เด็กๆ ไป รร. ตามปกติ ตอนเย็น ม่อนมีผลการเรียนส่งมา ผลการเรียนไม่ดี โดนอบรมกันเยอะหน่อย แต่อังกฤษ ถึงแม้คะแนนไม่ดี แต่ก็สูงสุดในห้อง ส่วน Math / Sci คะแนนไม่ดี อบรมกันเยอะ ให้ตั้งใจเรียนมากกว่านี้ ม่อนเอางานมาส่งด้วย เป็นงานประดิษฐ์ ม่อนทำเอง มือเดียวก็ทำได้ เป็นที่ใส่ของเอนกประสงค์ มีบางส่วน ให้เพื่อช่วยจับ ตอนตัดชิ้นงาน โมชิไป รร. ตามปกติ วันนี้เด็กๆ มีอาหารกิน ซื้อกลับมาเรียบร้อย หม่าม๊าสั่งของ Fairprice มาเรียบร้อย ของจะมาในวันจันทร์ สายๆ เด็กๆ เข้านอนกันเอง ไม่ดึกมากนัก ปิดไฟนอนเอง
วันนี้เป็นวันก่อนสุดท้ายของเทอม 1 แล้ว เด็กๆ ไป รร. ตามปกติ ม่อนเหมือนมีโปรเจคอะไร ต้องประดิษฐ์ แต่ต้องใช้ห้องแลป และของที่ทำไว้ก่อนหน้า เมหือนหายไป ต้องรีบทำ เย็นนี้เด็กๆ กลับบ้านครบ ป่าป๊าถึงได้มีดวลาโทร.ไป เด็กๆ เรียบนร้อยดี ม่อนบอกว่าซื้ออาหารมาด้วย (แต่มารุ้ตอนหลัง ม่อนไม่ได้ซื้อ แต่โมชิลืมไป นึกว่าวันนี้เป็นวันที่ซื้อ ก็เลยซื้อมา ทำให้เด็กๆ มีของกินกัน อานตี้ทวงเงินค่าหมอมา และบอกว่า การเคลม ต้องให้ม่อนจัดการกับครู เพราะอานตี้ไม่สามารถจะเคลมได้ หม่าม๊าเลยคุยกับม่อน สั่งให้พรุ่งนี้ไป รร. คุยกับครู ว่าต้องเคลมอย่างไร และเคลมแล้วเงินมาอย่างไร แต่อานตี้เล่าว่า ได้โทร.ถามดู ประกันบอกว่า ต้องเคลมออนไลน์ ก็เลยคิดว่า ม่อนต้องให้ครูจัดการให้ หรือไม่ก็วิธีใดวิธีหนึ่ง เพราะเราเป็นเด็กต่างชาติ
วันนี้ม่อนมีคิวไปหาหมอ ป่าป๊ากำชับว่าให้กลับเร็วๆ และเดินทางกลับมาเร็วๆ จะได้ไปทันหมอ ม่อนกับโมไป รร. ตามปกติ โมชิกลับมาก่อน ซื้อกับข้าวมาด้วย ตอนเย็น ป่าป๊าดูเวลาแล้ว น่าจะถึงบ้านแล้ว แต่ม่อนยังไม่ม่ ป่าป๊าดูใน location เห็นอยู่ที่ รร. และมีเนต เลยโทร.ไป ม่อนบอกว่ากำล้ังกลับ ต่อมา อานตีบอกว่า ม่อนช้ามาก กล้บจะไม่ทันหมอ ต้องไปหาอีกรอบหนึ่ง แล้วสักพักม่อนถึงบ้าน อานตี้บอกว่า เรียกแท๊กซี่แล้ว ป่าป๊าบอกว่าจะจ่ายค่าแท๊กซี่เอง โมชินอนหลับยาวเลย พอตื่นขึ้นมา ก็เอากับข้าวมาห่ำ หม่ำจนเกือบหมด ส่วนม่อนอยูที่ รพ. ก็โทร.มาหาป่าป๊า บอกว่าหมอจะเอาพาสปอร์ต ต้องส่งไป ป่าป๊าเลยส่งไปทาง WhatsApp แล้วต่อมาป่าป๊าเห็นม่อนเดินทาง อยู่ที่ต่างๆ Toa Payoh แล้วก็ Nex แสดงว่า กลับกับอานตี้โดย MRT พอมาถึงบ้าน ป่าป๊ารีบโทร.ไป ม่อนเล่าว่า หมอว่าอาจจะมีรอยร้าวนิดหน่อย เลยให้ใส่เฝือกอีก เป็นเฝือกอย่างดีเลย มันแข้งมาก ขยับศอกและข้อมือไม่ได้เลย อานตี้เขียนค่าใช้จ่ายมา บิลคราวนี้ 400 กว่าดอลล์เลย และอานตี้คิดค่าเดินทาง 20 ดอลล์ ม่อนบอกว่า ระหว่างทางก็ไปเติมเงิน SSC ด้วย เลยเบิกเงินอานตี้อีก 20 ดอลล์ เติมเงิน และซื้อของกินมาฝากโมชิด้วย โมชิมีผลการเรียนส่งมาแล้ว (ครู Chihua ก็ส่งมาให้) ผลการเรียนก็ไม่ได้ดีมาก เทอมหน้าต้องทบทวนทำการบ้านแบบฝึกหัดกันเยอะๆหน่อยล่ะ
วันอังคาร ตอนเช้า ป่าป๊านอนอยู่หลังจากเด็กๆ ไป รร. แล้ว มีครูของโมชิชื่อ Chihua โทร.มา บอกว่าเป็น form teacher มีเรื่องเกี่ยวกับ form ที่เราไม่ได้รับ เพราะเราใช้ parents gateway ไม่ได้ มาบอกว่า บางฟอร์มทำเป็น hard copy ส่งมาให้โมชิ แล้วมีที่โมชิทำหาย (พอถามโมชิแล้ว ก็มีครั้งเดียว) Mdm Chihua บอกว่าจะให้ guardian ใช้ Parents gateway ป่าป๊าก็โวยบอกว่า มันใช้ไม่ได้จริงๆ ไม่ใช่ลูก ก็จะเข้าไม่ได้ Mdm Chihua เลยบอกว่า จะให้ใช้ระบบเดิมคือ hard copy ส่งมา ป่าป๊าบอกว่าอีเมล์ก็ได้ ครูเลยบอกว่า จะลองดูว่าทำได้ไหม ตอนเย็นกลับบ้าน ม่อนซื้อกับข้าวมา และโมชิก็กลับมาตอนเย็น เพราะมี CCA กลับมามีฟอร์มมาหลายอันคือ Sexuality education / Declaration holiday march / Koobit Problemsum online อันหลังเป็นการมีโจทย์ออนไลน์ และต้องจ่ายเงิน 6 ดอลล์ เย็นนี้ม่อนกลับบ้านโชว์เฝือกว่ามันหักและหลุดแล้ว เลยเอาออก ม่อนบอกว่า มือเหม็นมากๆ ป่าป๊าเลยให้ไปอาบน้ำ และพรุ่งนี้ไป รร. เลิกเรียนแล้วก็ต้องรีบกลับบ้าน ไปหาหมอกับอานตี้
เช้านี้โมช่วยม่อนแต่งตัวนิดหน่อย เพราะจัดปกเสื้อยากด้วยมือเดียว แต่ม่อนทำเนคไทด์ตั้งแต่เมื่อคืน เลยง่ายหน่อย สายๆ อานตี้บอกว่า ครูโทร.มาบอกว่า เฝือกม่อนหักแตกบริเวณข้อมือ กลัวว่าม่อนจะเจ็บ ป่าป๊าเลยตอบไปขอบคุณ และคิดว่า อีกสองวันก็ไปหาหมอแล้ว คงไม่เป็นอะไร จะกำชับให้ม่อนระวัง ตอนบ่ายโมชิกลับมา บอกว่า ไม่มีเงินกินข้าว เงินหาย เพราะบิกเงินมาแล้ว ใส่กระเป๋าไว้ตั้งแต่วันอาทิตย์ พอมาวันจันทร์ เหลือแค่เศษเงิน 2 ดอลล์ เลยกินได้แค่นั้น และร้องไห้ เพราะเสียดายเงิน ป่าป๊าหม่าม๊ารีบคุยใหญ่ สอนให้ยืมเพื่อนก็ได้ พอม่อนกลับมา โมชิเล่าให้ฟัง ม่อนก็ขำ และโทร.คุยกับป่าป๊า คือ เมื่อวานเย็น ม่อนพาโมชิไปหม่ำ ใช้เงินม่อนไป 8.7 แล้วไปแฟร์ไพรซ์ ซื้อขนม ใช้เงินโมชิ ซื้อนมและโอรีโอ ใช้ไปเกือบ 10 ดอลล์ โมชิจำไม่ได้เอง พอโมชินจำได้ ก็หัวเราะตัวเองที่ลืมว่าใช้เงินไปเองตั้งแต่วันอาทิตย์
เมื่อวานวันเสาร์ ค่ำๆ อาชงเขียนมาบอกว่า วันอาทิตย์ จะสังพิซซ่า มาให้โยดากิน และจะสั่งให้ม่อนและโมด้วย เป็นโปรตัวเดียวกับที่ป่าปีาสั่งให้เด็กๆ คือ Domino Pizza ป่าป๊าเลยเขียนไปว่า จะเอาด้วย และบอกว่า สัปดาห์ก่อน สั่ง KFC แล้วยกไปให้โยดา ซึ่งโยดาก็ไม่กิน เช้านี้ป่าป๊าหม่าม๊ายุ่งงาน โดยไปทำกิจกรรมเอามื้อที่ ราชสาสน์ ฉะเชิงเทรา แต่ป่าป๊าก็คุยดับเด็กๆ ตลอด เด็กๆ ตื่นสายๆ และเที่ยงก็มีพิซซ่ามาให้หม่ำกัน สบายเลย ได้คนละ 1 ถาดขนาดปกติ ตอนเย็น โมชิไปเบิกเงิน พอตอนเย็น ม่อนชวนโมชิไปหม่ำอาหารเย็นนอกบ้าน โมชิอาบน้ำก่อนแล้วค่อยออกไป ถึงแม้อาบน้ำนาน แต่ก็ได้ออกไปตอนประมาณ 6 โมง คืนนี้ม่อนทำเนคไทด์วางไว้ก่อน เพราะมือมีอเฝือก เตรียมไว้ล่วงหน้าจะสะดวก ยังเล่นเกมส์ได้อยู่ นั่งๆ นอนๆ ในห้อง
เด็กๆ ตื่นกันมาสายๆ ก็หม่ำมาม่า แต่ป่าป๊าเห็นเวลาได้แล้ว ก็รีบสั่งพิซซ่า ระหว่างที่สั่ง ม่อนก็โทร.มา ป่าป๊ารู้เลยว่ากำลังอยากหม่ำ กำลังสั่งให้อยู่ เด็กๆ หม่ำแล้วเล่นกันในห้องเป็นส่วนใหญ่
ม่อนไปเรียนวันนี้ ตอนเช้าลำบากหน่อย เปลี่ยนเสื้อผ้ายาก แต่ก็ใส่สำเร็จจนได้ และสะพายกระเป๋าไป รร. น้องโมชิมาช่วยสะพายกระเป๋า แขนม่อนมีเฝือกอ่อน สองคนพยายามจะสะพาย แต่มันก็ติดสายโยง ก็เลยสะพายด้านเดียว เด็กๆ ไปเรียนและกลับบ้านเรียบร้อย กลับมาพร้อมกัน แล้วก็เล่นลั้ลลาได้ อานตี้บอกว่า ค่ารักษาม่อนเบิกได้ แต่ขอให้เราจ่ายเขาก่อน มีค่าหมด ค่าเดินทางและจอดรถ และค่าสายสะพาย ที่ซื้อต่างหาก หมอนัดอีกวันพุธหน้า เพื่อไปดูผลเอ็กซ์เรย์ ชุดนักเรียนพร้อมเฝือก โมชิซื้ออาหารมา เด็กๆ ก็ทำกินกันเรียบร้อย แต่มอนก็ทวง บอกว่าได้แอร์มาแล้ว ป่าป๊าบอกว่าจะฉลอง ซื้อพิซซ่ามาเลี้ยง แต่วันนี้เย็นแล้ว ก็เลยจะไปหม่ำกัีนพรุ่งนี้ เด็กๆ เลยหม่ำอาหารทีบ้าน และที่โมชิซื้อมาเสริม ยังหม่ำได้สบาย