วันศุกร์แล้ว พรุ่งนี้จะได้ไปรับกลับบ้านแล้ว หม่าม๊าเตรียมการที่บ้านใหญ่ เอาผ้าห่มไปซัก ผ้าปูที่นอน เก็บกวาดบ้าน และเตรียมอาหาร พรุ่งนี้ไปรับจะเอาเข้าบ้านมาเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วพาไปตีแบดฯ เลย และม่อนอยากหม่ำพิซซ่า ก็จะพาไปนั่งหม่ำที่ร้านจัดเต็มเลย พร้อมกับพาไปช้อปปิ้งซื้อของกินเข้าบ้านด้วย
ใกล้วันจะกลับแล้ว ป่าป๊าดีใจเป็นที่สุด หม่าม๊าเตรียมเมนูอาหาร จดบันทึกสิ่งที่จะไปซื้อเพื่อมาทำอาหารให้สองหนุ่ม ส่วนม่อนและโมท่าทางจะเริ่มเบื่อโรงแรมนี้แล้ว วันนี้ตอนบ่ายป่าป๊าโทร.ไปให้เตรียมพาสปอร์ตให้เรียบร้อย เอาวางให้เป็นที่ หม่าม๊าบอกให้จัดกระเป๋า เพราะเช้าวันเสาร์ก็จะเดินทางไปรับแล้ว พอบ่ายๆ ม่อนโทร.มาบอกว่าหาพาสปอร์ตไม่เจอ ป่าป๊าต้องคุยกับม่อนที่ละขั้นๆ รื้อฟื้นความทรงจำตอนอยู่ที่สนามบินชางกี ที่จะขั้นๆ ว่าใครถือพาสปอร์ตและบอร์ดดิ้งพาส และตอนไหนนั่งรอ ตอนไหนที่ต้องโชว์พาสปอร์ต โดยมากพาสปอร์ตจะเก็บไว้ด้วยกันในกระเป๋าคิวช่าของม่อน และมาโชว์อีกทีตอนถึงไทย เขาเช็คชื่อติดเบอร์แต่ละคน แล้วค่อยไปเอากระเป๋าที่สายพาน ตอนนั้นม่อนเก็บพสาปอร์ตไว้ และพอมาถึงโรงแรม ก็ต้องเอามาโชว์อีกตอนเขาบรีฟถึรงการพักที่โรงแรมนี้ และพาขึ้นลิฟท์ที่ละสองคนเพื่อไปที่ห้อง จุดสุดท้ายม่อนจำได้ว่าเข้าห้องไม่ได้เพราะห้องล๊อก ส่วนห้องโมชิที่อยู่ติดกันเข้าห้องได้ และโมเข้าห้องไปเรียบร้อย ม่อนรอหน้าห้อง และจำได้ว่าถือพาสปอร์ตอยู่ในมือ ก็แสดงว่ามันอยู่ในห้องแน่ๆ ป่าป๊าเลยให้ม่อนไปหา สักพักม่อนโทร.มา ดีใจใหญ่ บอกว่าเจอแล้ว และอยุ่ในที่ง่ายๆที่สุด คือบนโต๊ะเอง แต่มีเอกสารอื่นทับไว้ ป่าป๊าเลยให้เก็บให้เรียบร้อย แล้วก็โทร.ไปหาโมชิ ซึ่งก็บอกว่าหากระเป๋าตังค์ไม่เจอ และ STP กอยู่ในนั้น พออีกแป๊ปก็บอกว่าเจอแล้ว อยู่บนโต๊ะ ค่ำนี้หม่าม๊าโทร.หาโมชิให้จัดเก็บพาสปอร์ตและ STP ให้ดีๆ เพราะจะเดินทางแล้ว และกำชับให้ดื่มน้ำเยอะๆด้วย
วันนี้หม่าม๊าโทร.เข้ามือถือสองหนุ่มไปคนละครั้ง และป่าป๊าก็โทร.ช่วงเย็นอีกคนละครั้ง วันนี้เป็นวันพุธแล้ว ถ้านับวัน ก็อีกสองวันครึ่งจะออกจาก SQ แล้ว ม่อนบอกว่า เจ้าหน้าที่โทร.มาบอกว่า เช้าวันเสาร์ให้จัดกระเป๋าไปวางไว้หน้าห้องตั้งแต่ตีห้า ป่าป๊าเลยให้ม่อนเตรียมของไว้ในวันศุกร์ แพคให้เรียบร้อย และเอาไปวางไว้หน้าห้องก่อนนอนเลย และต้องนอนเร็ว เพื่อจะได้ตื่นแต่เช้า ปาป๊าจะไปรับตั้งแต่เช้าเลย ม่อนและโมวันนี้หม่ำอาหารตามปกติ โมชิโดนกำชับให้กินอาหารให้ตรงเวลาและดื่มน้ำอย่างน้อยวันละขวดด้วย สองหนุ่มน่าจะเริ่มเบื่อกันแล้ว เพราะเอาแต่นอน เนื่องจากมันไม่มีอะไรทำนั่นเอง
ป่าป๊าเพิ่งนึกได้ว่า สองหนุ่มมีซิมมือถือไทย ที่ผ่านมาป่าป๊าหม่าม๊าโทร.ผ่าน WhatsApp และ Facebook Messenger บางทีก็ติดต่อไม่ได้ แต่จริงๆ มีมือถือที่โทร.ได้เรียบร้อย วันนี้ Mdm Chitra ได้ตอบ WhatsApp มา และส่งผลการเรียนมาให้ด้วย โดยผลการเรียนโมชิไม่ดีนัก แต่เหมือนกับปริ่มๆนิดหน่อย และการออกผลการเรียนโดยใช้ระบบ AL Subject Level Level of Difficulty 1 ≥ 90 2 85 – 89 3 80 – 84 4 75 – 79 5 65 – 74 6 45 – 64 7 20 – 44 8 < 20 ครู Mdm Chitra บอกว่าต้องผลักดันมากขึ้นในวิชา Eng และ Chinese ส่วนป่าป๊าคิดว่า โมชิทำ Math ดีแล้ว ต้องดีขึ้นกว่านี้อีกนิดหนึ่ง จะทำให้ได้ AL 4 ในวิชา Math ส่วนวิชา Eng และ Sci ก็น่าะจะทำให้ได้ 4 เช่นกัน…
วันนี้ป่าป๊าหม่าม๊าไปสวนทุ่งพระยา เกี่ยวกับเรื่องสปก.มาทำรังวัดที่ดินแปลง 880 (แปลงคงชื่ออาม่ารำเพย) และได้คุยกับสองหนุ่มที่ละคนเหมือนเดิมตอนอยู่ในสวน คือคุยกับม่อนก่อน แล้วระหว่างเดินทางกลับค่อยคุยกับโมชิ ม่อนบอกว่าหม่ำอาหารเป็นสปาเกตตี้อยู่ ส่วนโมชิป่าป๊าหม่าม๊าได้คุยตอนบ่ายสาม แล้วก็ยังไม่ได้หม่ำอาหารเที่ยง หม่าม๊าเลยรีบบอกให้เปิดประตูไปเอาเลย เพราะน่าจะยังวางอยู่หน้าห้อง โมชิรีบไปเอามา และหม่าม๊าให้ไปหม่ำเลย และถ่ายรูปมาโชว์ด้วย โมชิก่อนหม่ำก็ถ่ายรูปมา และหม่ำเสร็จก็ถ่ายโชว์ด้วย
วันนี้ป่าป๊าเดินทางไป Divalux ตั้งแต่เช้า เพื่อเอาขนม และน้ำดื่มไปให้สองหนุ่ม จะได้ได้ของตั้งแต่บ่ายวันอาทิตย์นี้เลย พอไปถึงก็มีเจ้าหน้าที่มารับ และจดชื่อพร้อมเบอร์โทร. และยังถายรูปด้วย พอตอนจะถ่ายรูปป่าป๊าขยับตัวออกมานิดหน่อย เจ้าหน้าที่บอกให้ถ่ายรูปกับของ ป่าป๊าเลยชูสองนิ้วโพสท์เลย พอบ่ายได้ของแล้ว ป่าป๊าหม่าม๊าไล่โทร.เช็คทีละคนๆ ก็ได้รับของแล้ว โมชิหม่ำอยู่ ม่อนได้น้ำและขนมแล้วก็หม่ำทันทีเลย
วันนี้ป่าป๊าหม่าม๊าไปช้อปปิ้งขนมมาสต๊อกสำหรับสองหนุ่ม สำหรับหม่ำตอน SQ และไปเที่ยว และยังเผื่อสำหรับเดินทางกลับสิงค์ตอนไป SQ ที่นั่นด้วย พอซื้อของเสร็จกลับมาก็โทร.คุยกับสองหนุ่ม โดยคุยทีละคน ม่อนมีเรื่องใหญ่คือ น้ำดื่มหมด ม่อนพูดเป็นภาษาไทยว่า หม่าม๊าจะซ่อมเรื่องน้ำอย่างไร (how Mom gonna fixed the water problem?) ซึ่งเป็นการพูดภาษาไทยจากการแปลมาจากภาษาอังกฤษนั่นเอง หม่าม๊าวางแผนจะเอาขนมไปส่งบ่ายวันอาทิตย์อยู่แล้ว ก็เลยเปลี่ยนแผน ให้ป่าป๊าเอาไปส่งช่วงเช้า และให้ซื้อน้ำไปใหใ้ม่อนด้วย ส่วนโมชิมีเรื่องน่าตกใจกว่าน้ำหมด คือน้ำเหลือเยอะมาก ตอนแรกที่เข้าไปกักตัว เขาให้น้ำดื่ม 1.5 ลิตร จำนวน 15 ขวด โมชิอยุ่มาได้ 1 สัปดาห์ ดื่มน้ำไปแค่สองขวดกว่าเอง หม่าม๊าเลยรีบโทร.ไปคุย และเตือนโมชิว่า ควรดื่มน้ำวันละ 1 ขวด โมชิก็เชื่อ ยังหัวเราะทำตลก แต่ป่าป๊าหม่าม๊าไม่ตลกด้วย เนื่องจากดื่มน้ำน้อยไปก็ไม่ดี สรุปว่าพรุ่งนี้ป่าป๊าจะเอาขนมล๊อตสองไปส่ง และซื้อน้ำไปให้ม่อนด้วย
ช่วงนี้ป่าป๊าหม่าม๊าปล่อยสองหนุ่มอยู่ใน โรงแรมที่กักตัว Divalux อย่างสบาย แต่ก็โทร.ไปคุยบ้างนิดหน่อย และมักจะเป็น Video Call เสมอๆ หม่าม๊าคอลล์ไปหาโมชิช่วงเที่ยง ป่าป๊าคอลล์ม่อนเย็นๆ และช่วงค่ำก็คอลล์หาโมชิอีก คราวนี้โมชิเล่นเกมส์ด้วยกันที่ Facebook Messenger ค่ำนี้ป่าป๊าหม่าม๊าปล่อยให้สองหนุ่มเข้านนอนกันเอง โดยกำชับไม่ให้นอนดึก
สองหนุ่มอยู่กันสบาย ป่าป๊าหม่าม๊าไม่ได้กวน แต่พอตกเย็นป่าป๊าโทร.ไปหาโมชิด้วย Messenger Video Call ก็ได้คุยกับโมชิ แต่โมชิโวยหน่อยพอเสียงไม่ชัด ป่าป๊าเลยสอนให้ใจเย็นในเรื่องต่างๆ ก็คงเพราะเล่นเกมส์อยู่แล้วถูกขัดจังหวะ ตอนค่ำๆ โทร.คุยกับม่อน ประมาณทุ่มนึง โดยใช้ WhatsApp videocall ม่อนก็คุยเพลินเลย บอกว่าเพิ่งหม่ำอาหารเย็นเสร็จ และม่อนก็ต่อสายให้โมชิเปิด speaker คุยกันด้วย คุยกันสักพักก็ end call ปล่อยให้สองหนุ่มจัดการตัวเอง เนื่องจากโตแล้ว
สองหนุ่มสบายไม่กังวลอะไรเลย ทำตัวแบบพักผ่อนเต็มที่ ไม่ค่อยอยากจะคุยกับป่าป๊าหม่าม๊า ทุกอย่างสบายไปหมด ตอนบ่ายของกินก็ไปถึง สองหนุ่มก็เก็บเรียบร้อย แล้วค่อยๆ หม่ำทีละอย่างไปเรื่อยๆ วันนี้ป่าป๊าหม่าม๊าโทร.ไปคุยสองสามครั้ง โมชิก็คุยสบายๆ เล่นเกมส์บ้าง นอนเล่นบ้าง ม่อนก็เล่นเกมส์ บอกว่าไม่ต้องคุยอะไร ทุกอย่างสบายดี เล่นเกมส์เพลินเลย