Salmon and Moshi

วันนี้ป่าป๊าเดินทางตั้งแต่เช้า มีเรื่องแทรกเข้ามาก็คือ พี่แอร์ที่เกียงไปรู้จัก โทร.มาคุยพอดี และรู้ว่าปาป๊าจะไปสิงคโปร์ ก็เลยจะฝากเอา Macbook air มาสิงคโปร์ เพราะน้องเติ้ล ลืมไว้ที่ไทย ก็เลยนัดกับคนของเขาที่สนามบิน พอป่าป๊าไปถึง เขาก็มาเจอกันพอดี ฝากเอาแมคบุ๊คแอร์ ให้หนีบไปสิงคโปร์ด้วย พอไปถึง ก็โทร.นัดพี่แอร์ ไปเจอกันที่สถานี Tana merah เอาของไปให้ พี่แอร์นั่ง east west ไลน์เหมือนกัน แต่ไปลง Jurong west ป่าป๊าลง Paya Lebar เพราะต่อรถไป serangoon int. พอไปถึงก็เอาเงินไปฝากเครื่องที่ OCBC แต่เกิดปัญหานิดหน่อย คือเงินมี 4000 พอฝากเข้าเครื่อง เครื่องนับแล้ว คืนมา 50 ป่าป๊าไม่ได้ดูตัวเลขที่เครื่องโชว์ เพราะมันโชว์ 3900 ซึ่งก็ผิด เพราะเงินเราถ้าคืนมา 50 ต้องมีเงิน 3950 ต่อมาป่าป๊าฝากต่ออีก 50 พอทำเสร็จแล้ว มาดูใบเสร็จ ก็เห็นว่าเงินไม่ครบ เลยบอกเจ้าหน้าที่เขา เขาก็เขียนแบบฟอร์ม Report ATM fault ไว้ให้ และบอกว่า จะมีการนับเงิน ถ้าเงินเกินมา ก็จะตรงกับเรื่องที่เราทำเรื่องไว้ จะโอนเข้าบัญชีให้ และจะโทร.แจ้ง ก็เลยต้องลุ้นกันว่า จะได้เงินคืนหรือไม่ พอเสร็จธุระแล้ว ป่าป๊าก็มุ่งหน้าไปหาเด็กๆ เป็นเวลาเย็นแล้ว เอาอาหารที่หม่าม๊าทำให้มาส่ง ป่าป๊าดูแลเด็กๆ ที่ห้องก็เรียบร้อยดี แต่ช่วงนี้มีไวรัส อังเคิลมีมาตรการ ให้เด็กๆวัดไข้…

Read More Read More

เช้านี้มีเรื่องเตือนกันนิดหน่อย ม่อน ต้องไปเอา STP renew document ใหม่ และให้ไปถ่ายรูปผล CCA ของห้องม่อนมา โม ต้องไปตามกระเป๋าเงินคืน อาจจะอยู่ในรถอานตี้ หรือไม่ก็ lost and found ใน รร. ซึ่งถ้าไม่มี วันเสาร์ก็ต้องไป Hougang เพื่อไปทำบัตรใหม่ โมชิกลับมาก่อน ได้กระเป๋าตังค์มาแล้ว หล่นอยู่ในรถอานตี้นั่นเอง ส่วนม่อนพอกลับมา โม้ใหญ่ ได้เอกสารมาแล้ว และถ่ายรูปส่งมา พร้อมกับเอาเอกสารไปให้อานตี้เรียบร้อย อานตี้รีบทำเอกสารให้เรา และต้องการข้อมูลเพิ่ม ก็เขียนมาหาป่าป๊า และหม่าม๊าก็กลับบ้านมาแล้ว รีบช่วยกันส่งข้อมูลให้อานตี้ คืนนี้เด็กๆ เล่นกัน ไม่ได้ทำการบ้านหรืออ่านหนังสือ

เช้านี้เด็กๆ ตื่นกันตามเวลา ม่อนสวม Mask ตั้งแต่บ้านเลย เพราะต้องเดินทางโดยรถเมล์ ส่วนโมชิไม่ได้สวม แต่จะสวมตอนนั่งรถเมล์กลับ วันนี้ม่อนต้องไปดูผล cca ที่จะติดที่ห้อง gym และม่อนต้องไปติดต่อออฟฟิส เรื่องเอกสาร student’s pass ส่วนโมชิเอาเทอร์โมมิเตอร์ไป ยืมม่อนไป เพราะที่ รร. ต้องให้ใช้ โมชิกลับมาบ้าน ป่าป๊าดูเวลาก็เห็นโมชิกลับมา พอโทร.ไปคุย โมชิบอกว่า Wallet หาย ในนั้นมีเงิน 10 ดอลล์ เลยใช้ security money & security easy link card ได้ ป่าป๋าลองคุยดูแล้ว น่าจะหายที่รถอานตี้ หรือไม่ก็ตกที่ Lor Chuan เลยคิดว่า วันเสาร์ตอนไปถึง ต้องพาโมชิไป Hougang Interchange เพื่อทำบัตรใหม่แน่ๆ ม่อนกลับมาบ้าน บ่นใหญ่ เพราะ CCA ได้ Scout ซึ่งม่อนไม่ชอบ และบอกว่า ที่ห้องมีคนได้ Badminton ไม่กี่คน ส่วนใหญ่ ไม่ได้ที่ตัวเองเลือกอันดับ 1 และ scout ต้องเรียนวันเสาร์ด้วย ตอนนเช้า 8 – 12 เดือนละ 2 วัน (น่าจะมีรวม 4 ครั้งได้) และวันธรรมดาที่เรียน มีศุกร์ 1.30…

Read More Read More

เช้านี้มีเรื่องสำคัญเตือนเด็กๆ หม่าม๊าฝากมาให้เตือนคือ 1 ม่อนต้องไปตามเอกสาร Student’s Pass Renew Document ที่ป่าป๊าขอไปแล้วทางอีเมล์ แต่ยังไม่ได้ ให้ม่อนไปเอามาเลย 2 ทั้งสองคน ต้องใส่ Mask ระหว่างขึ้นรถเมล์ไปเรียนและกลับบ้าน เพราะไวรัสอู่ฮั่นระบาดอยู่ ต้องป้องกันเอาไว้ก่อน โมชิกลับมาก่อน มีการบ้าน และรายงานว่า ไม่ได้ใส่ Mask เพราะบอกว่ามันเป็นแบบกันควัน ป่าป๊าบอกว่า ต้องใส่เพราะกันได้ กันไอจามจากคนอื่นได้ และโมชิบอกว่า ต้องใช้เทอร์โมมิเตอร์พรุ่งนี้ เลยให้ยืมม่อนไปก่อน ส่วนม่อนกลับมารายงานว่า ไปที่ general office ไม่เจอคน เลยกลับ ป่าป๊าเลยให้พรุ่งนี้ไปรอเลย และหม่าม๊าบอกว่า ต้องให้ป่าป๊าโทร.ไปดักไว้ก่อนเลย และให้ม่อนตามไปเอา ป่าป๊าเลยบอกม่อนตามนั้น เย็นนี้เด็กๆ ส่งการบ้านมา โมชิทำไม่ได้บางข้อ โทร.มาถาม ส่วนม่อนก็มีการบ้านหลายข้อ ก็ทำไปและถามไป ป่าป๊าสอน math ต่อด้วย คืนนี้นอนกันตามเวลา

เด็กๆ ตื่นสายกันสุดๆ คือว่าหลังเที่ยงไปเลย พอตื่นแล้ว ป่าป๊าโทร.ไปชวนคุย และให้ไปหม่ำอาหาร วันนี้เด็กๆ เล่นกันทั้งวัน ตอนบ่าย ป่าป๊าให้อ่านจีนกัน ม่อนก็เอามาอ่าน เป็ blue book ม่อนถ่ายรูปมา และอ่านมาล่วงหน้า ป่าป๊าทำงาน ก็คุยได้ ไม่เป็นปัญหา ป่าป๊าให้ไปหาคำศัพท์เพิ่ม โมชิเขียนคำศัพท์ส่งมา ดีมากทั้งสองคน ตอนค่ำ ก็คุยกับหม่าม๊าทาง Text ด้วย และเข้านอนตามปกติ ป่าป๊าไปตีแบดฯ และคุยกับเด็กๆ ที่คอร์ทแบบดฯ และพานอนตามเวลา

เด็กๆ ยังเป็นวันหยุดอยู่ นอนตื่นสายได้ ตอนแรกป่าป๊านึกว่ายังไม่เบิกเงิน เลยโทร.ไปให้เบิกเงิน อยากให้มีเงิน เพราะม่อนอยากไป Nex แต่พอโทร.ไป โมชิรับ บ่นว่า เบิกเงินแล้ว เสียงอยากนอนต่อมาก อิอิ สายๆ เด็กๆ ตื่น แล้วหม่ำอาหารเที่ยง อาบน้ำแต่งตัวไป Nex เลย ป่าป๊าลองโทร.ไปดู ม่อนบอกว่า อยู่ที่ Library มีเนตใช้ แต่ตอนกล้บ ม่อนใช้มือถือโทร.มา บอกว่าคลาดกับโมชิ รอรถเมล์อยู่ ม่อนขึ้นไปแล้ว ไม่เห็นโมชิ เลยรีบโทร.หา ให้ป่าป๊าตามโม และพอป่าป๊าโทร.หาโมชิ โมบ่นว่าม่อนใหญ่ ว่าไม่รอ ป่าป๊าเลยรีบปลอบ บอกว่า ม่อนนึกว่าโมชิขึ้นรถมา ตกใจไม่เห็น เลยรีบโทร.ให้ป่าป๊าตามใหญ๋ ป่าป๊าให้โมชิรีบกลับบ้านเอง ตอนค่ำๆ เด็กๆ เล่นกัน หม่ำอาหารเสร็จ ม่อนอ่าน Math ตามที่ป่าป๊าบอก สอนกันอยู่นาน ช่วงนี้หม่าม๊าไปเรียนอบรบ โคกหนองนาโมเดล พอเล่าให้เด็กๆ ฟังก็สนุกกันใหญ่ แต่หม่าม๊าเหนื่อยมาก มีกิจกรรมทั้งว้นเลย คืนนี้หม่าม๊านอนที่สถานที่อบรม นอนก่อนเลย เด็กๆ นอนดึกหน่อยนึง

เมื่อคืนม่อนนอนเร็วมาก นอนตั้งแต่เย็น แลไม่ได้หม่ำอาหารเย็น ส่วนโมหม่ำตามปกติ แล้วอาบน้ำมานอนเล่นที่เตียง ม่อนตื่นมาก็ให้โมชิหยิบยาให้กิน แล้วนอนต่อ โมชิดับไฟ แล้วก็หลับต่อจากม่อน เช้านี้เด็กๆ ตื่นมาเสียงสดใส ม่อนอยากไปหาอะไรหม่ำข้างนอกบ้าน แต่อานตี้และอังเคิลไม่อยู่ ไปตรุษจีน ก็เลยไม่สามารถเบิกเงินได้ เลยอยู่บ้าน เล่นกันทั้งว้น อาบน้ำ กิน แล้วก็นอนเล่น

วันเสาร์ ม่อนอาการดีขึ้น ยังเจ็บคอนิดๆ ผื่นแดงยังคงอยู่ โมชิตื่นสายๆ พร้อมกับม่อน หม่ำอาหารเที่ยงกัน แล้วบ่ายป่าป๊าให้ทบทวน Math ม่อนก็ด้วย และม่อนได้ส่งหนังสือ Math มา 19 หน้า โมชิมีฟอร์ม ครูจะให้โมชิเป็นคนคอยช่วยเหลือคน แต่ว่า ต้องทำงานตอนเบรกไทม์ โมชิบอกว่า ชอบกินตอนเบรก recess time ก็เลยไม่อยากเป็น แต่อย่างไรการที่เป็น ก็คือช่วยเหลือคนที่เสียใจเล็กน้อย ช่วยปลอบใจ โมชิตัดสินใจไม่สน ตอนเย็น โมชิหม่ำอาหาร แต่ม่อนนอนหลับ เลยไม่ได้กิน

วันนี้เป็นวันตรุษจีน เด็กๆ ไป รร. กัน ไม่มีการเรียน แต่น่าจะมีการเล่นอะไรกัน และเลิกเรียนประมาณ 10 โมงเช้า ตอนเช้า ม่อนบ่นว่า เป็นผื่น ซึ่งขาและแขนเป็นผื่นแดงจริงๆ บ่นว่าไม่ไป รร. หม่าม๊าก็ไม่ว่าอะไร ไม่ต้องไป โมชิไปคนเดียว แต่หลังจากนั้น ป่าป๊าโทร.คุย ก็ว่าม่อน เพราะวางแผนจะไม่ไปอยู่แล้ว ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไป แค่ไม่อยากไปด้วยความขี้เกียจ ก็เลยเอาเรื่องเป็นผื่นมาอ้าง ป่าป๊าเลยให้ม่อนแต่งตัวไปทันที เป็นการสอนนิสัยม่อน ม่อนเดินทางไปเอง กำลังจะออกจากบ้าน (หรือนั่งรอก็ไม่รู้) เจออานตี้ ก็รบเร้าให้ไปส่งที่เดิม อานตี้จำยอมไปส่ง แต่ก็เขียน WhatsApp มาบ่นว่าตัวเองไม่ได้เป็นแท๊กซี่ที่จะให้ไปส่งที่ไหน ป่าป๊ารับปากเขาจะสอนม่อน และจะไม่ทำอย่างนี้อีก ระหว่างทางที่ม่อนเดินทาง ป่าป๊าโทร.ไป ม่อนก็รับ มีเสียงอยู่ที่ รร. แล้ว น่าจะไปจริง สายๆ เด็กๆ กลับมา โมชิกลับมาก่อน อีกแป๊ปเดียวม่อนก็กลับมา ป่าป๊าสอนเรื่องความจริงใจ และการไม่โกหก และการที่เราขอความช่วยเหลือจากอานตี้ ต้องทำในเรื่องที่เหมาะสม ตอนเที่ยงกว่า หม่าม๊าให้เด็กๆ ออกไปซื้อของกิน โมชิไม่ไป โวยบอกว่าไม่อยากออกไป ส่วนม่อนก็ไปโดยดี แต่ก็โทร.มา เพราะร้านส่วนใหญ่ปิดหมด เลยซื้อของที่แฟร์ไพรซ์มา ขนมและโค้ก แล้วเดินกลับมาบ้านพักผ่อน ตอนเย็นเด็กๆ หม่ำอาหารบ้านอังเคิล แล้วค่อยเรียนไทยกับหม่าม๊า วันนี้อาหารก็เหมือนเดิม แตกต่างนิดหน่อย น่าเบื่อจริงๆ Dinner แย่เหมือนเดิม เรียนไทยเสร็จ ก็อาบน้ำ พักผ่อนกัน ม่อนหม่ำยา และเด็กทั้งสองคนหม่ำวิตามินซี (ที่ป่าป๊าเคยซื้อไว้)

วันนี้ป่าป๊ากำชับม่อนเป็นพิเศษ ให้เข้าเรียนจีน ใจก็กังวลว่าจะทำได้ไหม โมชิไป รร. ตามปกติ พรุ่งนี้เป็นวันตรุษจีน ที่ รร. ทั้งสองคนมีกิจกรรม ไม่มีการเรียน และเลิกเรียนเร็ว ประมาณ 10 โมงทั้งสองคน ม่อนและโมกลับบ้านตอนบ่าย ม่อนซื้ออาหารมาเรียบร้อย และเช้านี้ได้เข้าเรียนจีนตามปกติ ที่ห้อง 1E4 เป็นการเรียน Normal Chinese ตามปกติ ครูจัดให้นั่งกับเพื่อนที่ช่วยม่อนได้ ม่อนบอกว่า พอฟังออก เหล่าซือพูดเร็ว แต่ก็พอฟังได้ ยากพอสมควร ม่อนบอกว่าไม่มีการบ้าน ส่วนโมบอกว่ามี แต่ส่งวันพุธ เพราะพรุ่งนี้เป็นตรุษจีน ไป รร. แต่ไม่มีการเรียน เลยยังไม่ทำ ค่ำนี้หลัอาหาร ซึ่งม่อนซื้อกัยข้าวมา ป่าปีาสอนจีน ทั้งสองคน คนละใช้เวลาไม่นาน และม่อนยังโดนป่าป๊าให้ทบทวน Math อีก แต่ก็ไม่ได้อ่านนัก เพราะใกล้เวลานอนแล้ว ม่อนหม่ำยาแล้นอน ส่วนโมชิอาบน้ำเลท แล้วก็เข้านอน