วันนี้วันอาทิตย์ สองหนุ่มอยู่บ้าน และที่สิงคโปร์ก็ฝนตกหนักติดต่อกันมาสองวันแล้ว อากาศไม่ดี สองหนุ่มออกไปไหนไม่ได้เลย ป่าป๊าหม่าม๊าเดินทางไปสวนในวันนี้เพื่อดูแปลงที่จะปลูกเพิ่ม และจะไปเที่ยวเขาเขียวนอนพักสองคืนต่อด้วย บอกม่อนโมตั้งแต่เมื่อวาน โมชิบอกว่าเจ๋ง ม่อนบอกว่าดี และอยากจะไปด้วย เดือน September เพื่อนจะมา ว่าจะพาไป
โมชินัดครูจาก mathcoffee ไม่ได้ในวันนี้เพราะครูบอกว่า ไม่ว่าง ป่าป๊าเลยให้นัดใหม่เป็นพรุ่งนี้ ครูกตอบรับมาเป็นเวลา 10 โมง โมชิรับปากจะตื่นเองและตรงต่อเวลา ป่าป๊าบอกให้ต้องเตรียมพร้อมก่อนเวลา วันนี้ที่สิงคโปร์ฝนตกทั้งวันเลย สองหนุ่มออกไปซื้อของไม่ได้ (ที่สิงค์น้ำท่วมด้วยในบางที่เพราะฝนมาก) เลยให้หม่่าม๊าสั่งอาหารให้ ร้านสีสัน อาหารน่ากิน อาหารมุสลิม สองหนุ่มชอบ อันนี้น้ำอะไรไม่รู้ Season เยอะด้วย
ม่อนยัง HBL อยู่ตลอดสัปดาห์นี้ ส่วนโมชิยังไป รร. ตามปกติ เมื่อเช้านี้ก็ตื่นนอนสบายๆ และไป รร. ตอนสายๆ ม่อนบอกว่ามีฝนตก ซึ่งจะมีแพคเกจส่งมาด้วย ม่อนก็จ้องรอดูอยู่ โมชิกลับบ้านมาพอดี ที่แพคเกจมา แต่จริงๆ มารอก่อนหน้านี้แล้ว ป่าป๊าบอกให้ม่อนไปเอา เพราะเขาไม่ได้โทร.หาม่อน ป่าป๊ารุ้จากอีเมล์ว่าของส่งแล้ว โมชิได้ของก็พอดีเลย สวยด้วย น่าใช้มาก ตรงตามความต้องการ Kindle Case ตรงตามความต้องการ บ่ายๆ หม่าม๊าหาติวให้โมชิ ซึ่งดูหลายที่ ก็ได้ที่นี่ น่าจะดี https://www.mathcoffee.com.sg/ ป่าป๊าแอด WhatsApp แล้วทักทายดู เขาก็ให้คุยออนไลน์กัน 15 นาที เรียกว่า Consultation ก็เลยบอกโมชิให้ทักไป และจะมีการนัดกันพรุ่งนี้ เพราะเป็นวันเสาร์
เช้านี้โมชิตื่นและไป รร. ตามปกติ วันนี้มีการไปเยี่ยมชมโพลีเทคนิค Open house ซึ่งโมชิไปกับ รร. โดยมีรถพาไปที่หงี่อันโพลีเทคนิค โมชิไปและก็กลับมา รร. เอง ตอนบ่ายยังโทร.มาหาหม่าม๊าเพราะไม่มีเรียนแล้ว และบอกว่าให้หม่าม๊าโทร.ไปหา (ผ่าน WhatsApp) แต่ยังไม่บอกว่าเพราะอะไร พอได้เวลาโทร.ไป โมชิก็แค่รับและคุยกับคนอื่นอยู่ และสักพักก็วางหูไป พอป่าป๊าถามทีหลัง โมชิก็บอกว่าแค่ต้องการเป็น alarm เท่านั้น ก็ตลกดี ตอนเย็น T Stany เขียนมา บอกว่าพอมีเวลาสอนเฉพาะสุดสัปดาห์นี้ แต่ราคาเพิ่มขึ้น จาก 600 บาทต่อชั่วโมง เป็น 800 บาทต่อชั่วโมง หม่าม๊าก็เลยไม่อยากจะให้เขาสอนแล้ว และหม่่าม๊าอาจจะหาคนสิงคโปร์มาสอนแทน ซึ่งอาจจะดีกว่า (แต่แพงกว่าแน่ๆ)
วันนี้ม่อนก็ยังเป็น HBL ตลอดสัปดาห์ ส่วนโมชิไปเรียนตามปกติ และเย็นนี้เลิกเรียน มีการนัดกับม่อนเพื่อไปซื้อชุด (กางเกงขายาว) ที่ร้าน Shirley Season Wear ที่เคยไปซื้อเมื่อปีก่อน ตอนบ่ายม่อนก็ไป NEX และหม่าม๊าโอนเงินให้บัญชีม่อนไป $200 ม่อนไปถึงก่อน สักพักโมชิก็มาถึง และม่อนถามว่า จะต้องเบิกเงินสดไหม เพราะตั้งใจจะใช้เงินสดซื้อ ถึงแม้โมชิมีเงินสดก็ตาม ม่อนก็ยังต้องเบิกอยู่ดี เลยเบิกเงินสดออกมา $100 และเดินทางไปซื้อกางเกงกัน ซื้อเสร็จแล้วเดินทางกลับ แวะที่ Circus หม่ำอาหารอร่อยก่อนจะกลับบ้าน เมนูอร่อยของโมชิ เมนูอร่อยของม่อน วันนี้ T Stany โทร.มาหาป่าป๊า บอกว่า เขาไม่มั่นใจในการสอน A Math ของ Sec 4 แต่ถ้าเป็น A Math Sec3 ก็สอนได้ คุยไปมากับป่าป๊าก็สรุปว่า จะเจียดเวลาที่ว่างมาสอนเป็นบางครั้งที่นักเรียนอาจจะงดเรียน จะได้สอนโมชิบ้าง และจะได้สอนเพิ่มเติม A Math Sec 3 และหม่าม๊าก็ให้โมชิโทร.ไปคุยกับ T Stany โดยใช้ LINE เพื่อจะแนะนำตัว และ T Stany แนะนำว่า น่าจะหาครูประจำส่อนให้ลุยกับ O-Level จะดีกว่า (แต่ตอนนี้เรายังหาไม่ได้) และหม่่าม๊าให้โมชิโทร.คุยกับ T Stany ซึ่งก็ได้โทร.คุยเรียบร้อย
โมชิตื่นตามเวลา (แต่ป่าป๊าต้องปลุกพักใหญ่ กว่าจะตื่น) และโมชิกลับมานอนพัก เมื่อถึงเวลาก็ไป รร. ตามปกติ (ป่าป๊าต้องเรียกหลายนาทีเช่นกัน ฮาๆๆ) ม่อนอยู่บ้าน และไม่ได้ออกไปไหน ตกบ่ายก็โทร.มา ตามตัวโมชิเพราะหิวแล้ว และนัดโมชิให้ซื้ออาหารมา ซึ่งเป็นเวลาที่โมชิกำลังเดินทางมา Nex พอดีเลย พอติดต่อได้ ก็สบายแล้ว ม่อนมีของกิน โดยกลางวันม่อนกินแต่แอ้ปเปิ้ล เพราะขี้เกียจออกไป แต่ก็ไม่เป็นไร มีอาหารจากโมชิสบาย หม่าม๊าสงสัยเรื่องกางเกงโมชิ สรุปว่า กางเกงเล็กไปแล้ว ต้องซื้อใหม่ โมชิเสียดาย แต่ก็จำเป็น พรุ่งนี้เลยนัดม่อนไปซื้อกันที่ Shirley Season Wear ม่อนเคยไป และอาสาไปเป็นเพื่อนโมชิเพื่อซื้อกางเกง
สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์แรก ม่อนยังไม่ต้องไป รร. มีแต่โมชิที่ต้องไปเรียนตามปกติ โดยตอนเช้าป่าป๊าก็ตื่นมาเฝ้าดูตามเคย และโมชิก็ตื่นง่ายๆ และไปอาบน้ำแต่งตัว มานอนรอเวลาที่จะออกเดินทาง เวลาออกเดินทางจะเป็นเวลา 6.25 น. และเช้าวันนี้โมชิก็ลุกก่อนเวลา พร้อมที่จะไป รร. โดยป่าป๊าเห็นจากกล้อง และทักโมชิว่าพร้อมแล้วจะไปแล้วหรือครับ โมชิออกไป และกลับมาใหม่ เหมือนกับลืมปิดแอร์หรืออะไรสักอย่างหนึ่ง เย็นนี้เลิกเรียน โมชิหม่ำอาหารที่ร้านใหม่ (ป่าป๊าจำชื่อร้านไม้ได้) โมชิบอกว่าอยากลอง และย้งใช้การ์ดซื้อ ซับเวย์ ให้เพื่อนด้วย (และรับเงินสดมา) ม่อนไป รร. เช่นกัน โดยไปสายกว่าโมชิ ถึงแม้ไม่มีเรียน แต่ม่อนมีนัดตีแบดฯ กับเพื่อนที่ NYP ซึ่งคอร์ทแบดฯ ก็บริการนักเรียนฟรี ม่อนลืม Kindle ไว้บ้านอากง และป้าติ๋มส่งพัสดุกลับมาให้ ผ่าน KEX แต่ไม่ได้รับของ จนเดินทางไปสิงคโปร์ ป่าป๊าเลยเอาของป่าป๊าให้ไป และจนบัดนี้ก็ยังไม่ได้ของ ป่าป๊าทวงแล้วทวงอีก จนต้องทำเรื่องร้องเรียนไป และพรุ่งนี้จะทำแบบฟอร์มเคลมว่าของสูญหายแล้ว ส่วนกระเป๋าเดินทางที่เดินทางด้วยการบินไทย ก็ชำรุด ป่าป๊าก็โทร.ไปถามที่การบินไทย ซึ่งตอบว่า ให้แจ้งมาทางอีเมล์ได้ และป่าป๊าก็แจ้งไปแล้ว ทั้งของม่อน และของโม ก็หวังว่าจะได้อะไรชดเชยกลับมา เย็นนี้ม่อนบอกว่ามีงานของ NYP ซึ่งเป็นการเรียนออนไลน์สัปดาห์นี้ ส่วนโมชิไปเรียนตามปกติสบายมาก
เช้าวันอาทิตย์ สองหนุ่มตื่นกันสายๆ ตามปกติ ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนก็ยังหม่ำปลาแซลม่อนและข้าวเหนียวที่หม่าม๊าเตรียมไปให้ตามปกติ (เมื่อวานยังหม่ำแอ๊ปเปิ้ลด้วย ต่างคนต่างก็ปอกกันเองและกินเองคนละลูก) โมชิเตรียมตัวพร้อมแล้วสำหรับการเรียนวันพรุ่งนี้ ป่าป๊าและหม่าม๊าก็โทร.หา เพื่อเตือนให้จัดของให้พร้อม จนโมชิตอบแบบแกนๆ เพราะพูดซ้ำๆ ฮาๆๆ ค่ำนี้โมชิทำการบ้าน เนื่องจากพรุ่งนี้เปิดเรียนแล้ว ต้องทำส่ง แต่ไม่ได้ทำตอนอยู่บ้าน แต่ก็ไม่เยอะ แค่ทำก่อนนอน และเสร็จสี่ทุ่มกว่าๆ แล้วก็เข้านอนทั้งสองคน
เมื่อวานม่อนและโมจัดเก็บของเฉพาะที่เป็นของกินที่ต้องเข้าตู้เย็นเท่านั้น และอาบน้ำพักผ่อน เนื่องจากเดินทางมาเหนื่อยๆ มาวันนี้เริ่มจัดของอื่นๆ ที่เป็นของใช้ต่างๆ ตั้งแต่ เครื่องอาบน้ำต่างๆ กรรไกรคัทเตอร์ เสื้อผ้า โดยม่อนเอาของในห้องไปทำความสะอาด กระติกน้ำ กาต้มน้ำ และของใช้ต่างๆ ทั้งสองคนจัดของเรียบร้อย ป่าป๊าจัดการแจ้งเรื่องเคลอมกระเป๋าออนไลน์ของการบินไทย ที่ทำกระเป๋าชำรุด ก็ไม่คาดหวังอะไรมาก แต่ก็ทำไปตามระบบเผื่อเขาจะจัดการอะไรให้เราได้บ้าง ม่อนไม่ได้สอนวันนี้เพราะต้องจัดของ และเลื่อนเป็นวันนี้เรียบร้อยแล้ว (Kayden)
วันนี้เป็นวันเดินทางกลับแล้ว ม่อนนอนไม่หลับ เมื่อคืนน่าจะหลับไม่ดี ป่าป๊าเข้าไปในห้องตอน 6.30 น. ม่อนลุกขึ้นนั่งแล้ว หน้ามุ่ยๆ พอป่าป๊าลงมา ม่อนก็กระแทกส้นเท้าลงบันไดมา ป่าป๊าถามดูม่อนบอกว่านอนไม่หลับเลย ป่าป๊าเลยให้มานอนที่โซฟา และลูบหัวไปด้วย จนม่อนหลับไป และนอนหลับยาวตั้งแต่ประมาณเจ็ดโมงถึงสิบโมงเลย โมชิตื่นสายกว่า ป่าป๊าลุกไปปลุกให้มาอาบน้ำก่อน ส่วนอาหารเช้า หม่าม๊าและป่าป๊าช่วยกันทำ เป็นข้าวผัดปลาทู กับไข่ดาว และป่าป๊าเอาไก่บดเมื่อวานมาจี่กับกระทะอีกด้วย ก็กินกันจนอิ่มเรียบร้อย ทุกคนเช็คกระเป๋ากันอีกรอบหนึ่ง และออกเดินทางไปตามปกติ เครื่องบินดีเลย์นิดหน่อย ซึ่งได้แจ้งไว้ล่วงหน้าแล้ว และทุกอย่างก็โอเค หม่าม๊าเอารถไปจอด และป่าป๊าไปเป็นเพื่อนม่อนและโม ซึ่งตั๋วเรามีการออโต้เช็คอินมาล่วงหน้า ทุกอย่างทำผ่านระบบเครื่อง (มีเจ้าหน้าที่ช่วย) ก็ออกตั๋วได้เรียบร้อย และเอากระเป๋าไปขึ้นเครื่องหรือโหลดเรียบร้อย และหม่าม๊าก็มาถ่ายรูปกัน เวลาก็ได้พอดี สองหนุ่มก็เดินทางเข้าไปด้านใน โมชิก็ตาแดงๆ เหมือนเคย ป่าป๊าก็เหมือนกัน ต้องไปเรียนนานเป็นครึ่งปีกว่าจะได้กลับมา โดยเฉพาะโมชิจะมีการสอบ O-Level ด้วย จะต้องวุ่นตลอดแทบทั้งปีเลย ป่าป๊ามาส่งก่อน หม่าม๊าเอารถไปจอด เช็คอินเสร็จแล้ว หม่าม๊ามาพอดี ยืนถ่ายรูปคู่กับสองหนุ่ม โมขิตาแดงๆ กว่าจะเจอกันอีกตั้งนาน เพื่ออนาคต เครื่องบินดีเลย์เป็นเวลาประมาณ 3.34 น. ก็ออกเดินทางและถึงสนามบินเรียบร้อย ไปรับกระเป๋าทั้งหมด ซึ่งมีใบหนึ่งชำรุดด้วย มุมมันแตกเลย ม่อนและโมเดินทางด้วยรถเมล์ทันที และม่อนก็บ่นนิดหน่อยว่า คราวหน้าน่าจะนั่งแท๊กซี่ น่าจะหมายถึงมีกระเป๋าเยอะแยะ เมื่อถึง NEX ม่อนฝากเงินเรียบร้อย แล้วค่อยโทร.มาให้หม่าม๊ากับป่าป๊าอัพเดทสเตทเม้นท์ และบอกว่าจะกินที่นี่ เพราะหนื่อยแล้ว อยากจะกิน และเข้าบ้าน เก็บของและเข้านอนเลย ให้หม่าม๊าบอกมาอีกทีว่าของกินมีอะไรบ้าง อยู่ในกระเป๋าไหน จะได้จัดเก็บและเข้านอนเลย